Voorstelling

De Laura van abt Poimên is een bescheiden initiatief dat de monastieke waarden wil oefenen met, en doorgeven aan wie zelf geen monnik of moniale is.
medium_Benoît

Het werd opgestart in 2005 door P. Benoît Standaert, monnik in de abdij van Zevenkerken, en richt zich tot al wie – alleen of samenwonend – ‘in de wereld’ leeft.

Abdijen en kloosters hebben vaak een aantrekkingskracht door hun stilte en mooie omgeving, maar ook door hun voorbeeld-ige beoefening van de monastieke waarden, zoals zwijgzaamheid, rust en ritme, gebed, afzondering, psalmodie, vasten, lectio divina, studie, arbeid, eenvoud en naleving van een regel … Vaak wordt het monastieke leven zelfs geïdealiseerd of geromantiseerd. En wie ontsnapt er aan het zoete ‘goed gevoel’ van vertrouwd te zijn met een bepaalde abdij, een monnik … ?

Abdijen en kloosters trekken aan, maar roepen ook weerstand op: zo’n leven is te hoog gegrepen voor de meesten onder ons, het wijkt te veel af van het leven dat we graag leiden, het is te streng, te beperkend.

medium_VriendschapsicoonEn toch: velen voelen intuïtief aan dat het monastieke leven een zeer waardevolle weg is en dat we er veel van kunnen leren. De aantrekkingskracht van abdijen en kloosters heeft misschien te maken met diepe verlangens die in ons dagelijks leven amper aan bod kunnen komen, maar die er toch zijn.  Onze houding is ambigu: verlangen en weerstand, weten en toch niet volgen, willen maar niet kunnen.

Nu abdijen en kloosters een grotere toegankelijkheid en openheid vertonen, nu deze gemeenschappen vaak aan het uitdunnen zijn, merk je ook van hun kant een wens om de monastieke waarden buiten hun muren uit te dragen.

Waarop wachten we dan nog ?

De Laura wil een brug leggen. Wat eeuwen lang in kloosters en abdijen werd opgebouwd aan ervaring met de vele vormen van een ‘leven met God’, is een schat die ook daarbuiten vruchtbaar kan zijn: de Laura beoogt dus enerzijds het intensief en aangepast aanreiken van de monastieke waarden aan niet-monniken, en anderzijds het ontwikkelen van een zekere continuïteit en bestendiging in de beleving ervan.

Ondertussen heeft het kleine zaadje flink wortel geschoten en vieren we bijna onze tiende verjaardag!  We weten niet hoe het verder zal gaan, maar we vertrouwen er op dat de Geest ons zal bijstaan.

 

We willen toch een klein voorbehoud maken.

We leven in een gulzige consumptietijd waar bijna alles een marktproduct wordt; ook het heilige loopt dit gevaar.  Benamingen als ‘spiritueel’ of ‘monastiek’ maken boeken, films en tv-programma’s  aantrekkelijker of zelfs verleidelijk, maar de vlag dekt niet altijd de juiste lading.  Dat we lering kunnen halen uit de regel van Benedictus is zeker, maar laten we niet uit het oog verliezen dat hij geschreven is voor monniken.  Wij zijn geen monniken of monialen, laat dat duidelijk zijn. Onze ‘laura’ moge geïnspireerd zijn door de historische laura’s, ze is geen kopie, ze is iets anders.

Daarom willen we waakzaam blijven.