Studie en lectuur

Indien de nieuweling nog niet kan lezen, moet hij om 7uur, 9uur en 12uur naar de voor hem bestemde leermeester gaan, vóór hem staan en zeer ijverig en met veel dankbetuigingen zijn les leren. Tenslotte schrijft deze voor hem de letters van de lettergrepen op, de werkwoorden en de zelfstandige naamwoorden, en als hij ze niet wil lezen, moet hij daartoe gedwongen worden.
 (Pachomius)

Studie is niet onmiddellijk een prioriteit. Men hoeft niet ‘geleerd’ te zijn om een rijk spiritueel leven te hebben of door God gevonden te worden.

Maar een studieboek lezen of een vormingsdag bijwonen kan werken als het aanleggen van een voorraad voedsel: je kan er uit putten in tijden van droogte of leegte, je kan je horizon verruimen, je beleving verdiepen, je levensweg toetsen en laten inspireren, kortom: we zijn Gods kinderen met àl onze vermogens en moeten ze dus allemaal ontwikkelen en gebruiken.

Studie kan ook gewone (geestelijke) lectuur zijn, niet om dingen verstandelijk op te slaan, maar om eigen ervaringen en vage intuïties verhelderd of zelfs opgehelderd te zien. Dan plaatsen we ons in een traditie, hebben we deel aan de soms uitzonderlijk weg naar God die de schrijver ten deel is gevallen, en zo wordt lectuur ook een beetje ‘gebed’.

Lezen kan je ook in groep . Dan wordt het een respectvol, luisterend en delend over-en-weer om de honing uit de tekst te halen en God te proeven.

 

 

Lees verder in Bibliografie of Actualiteit