Psalmen

Abt Evagrius zei eens: ‘Groot is het onverstrooid te bidden, maar nog groter onverstrooid te psalmodiëren’.

 

Het lezen of bidden van de psalmen is als een grote poort waarlangs je de Laura kan binnenkomen.

Velen zijn bij een bezoek aan een abdij of klooster ooit geraakt geweest door de psalmodie (het psalm-zingen) van een gemeenschap monniken of monialen. De sobere tonen, de lange ritmische golven, de stiltes tussen de verzen, de wat moeilijke teksten van die psalmen, het heeft bij velen binnenin iets wakker gemaakt.

Wie het dan wil wagen om thuis zelf de psalmen te gaan bidden, beginne mondjesmaat, maar wel met enige volharding.

Enkele suggesties van P. Benoît Standaert kunnen daarbij helpen :

– Je aan één zelfde vertaling houden, bv deze van Bronkhorst of van Ida Gerhardt en Marie van der Zeyde (zie ons zakpsalter); is de taal te veraf of is de maat te groot, dan is Vijftig Psalmen van H. Oosterhuis een waardevol alternatief.

– Enkele psalmen uit het hoofd (of hart) leren door ze meerdere keren per dag te lezen en ze in de rest van de dag in het geheugen mee te nemen,  zoals ps. 1, 4, 51, 62, 63, 67, 91, 113, 131, 134. Het luidop lezen van de psalmen kan daarbij helpen, maar alles zonder prestatiedruk.

– Een vaste maat in acht nemen, zodat je het hele psalmboek van 150 psalmen in een bepaalde tijdspanne hebt gebeden. Je kan gebruik maken van verschillende leesroosters om de psalmen in één week of één maand te lezen, of om elke dag van de week enkele vaste psalmen te bidden (zie ons zakpsalter).

– Bij bepaalde gelegenheden (dankbaarheid, ziekte, overlijden, vreugde of onheil ….) kan je een passende psalm ter hand nemen om alles in relatie met God te brengen. Zo kan men bij rouwmoedigheid steun vinden in de boetepsalmen 6, 32, 38, 51, 102, 130, 143; zij worden op vele plaatsen ook bij het morgengebed gelezen, elke dag één.

– Af en toe (bv zondag) een commentaar bij de psalmen of een studieboek lezen of een andere vertaling erbij nemen, zodat het blikveld verruimd wordt en je eigen vertrouwde wereld wat wordt open getrokken.

 

Al bij de woestijnvaders was het psalmbidden geen losstaande praktijk op zich; ze vormde een eenheid met het persoonlijke, innerlijke gebed. Deze eenheid had Benedictus ook voor ogen waar hij voorschrijft dat het gemeenschappelijk gebed niet te lang mocht duren. Het psalmbidden en de Schriftlezing dienden na de gemeenschappelijke gebedstijd immers voortgezet te worden, over te gaan in het persoonlijk gebed. Ook de pauzes tussen de psalmen waren aan innerlijk gebed gewijd (A. Louf, L’Œuvre de Dieu, un chemin de prière, Lethielleux 2005, 62, 93, 98). Dan is het de Geest die in ons verder bidt.

Precies daartoe is het goed dat we een woord of een zin uit de psalmen laten ‘naklinken’.

OM De Psalmen HR (2)_0_1 

De psalmen, in dit handig zakformaat, kan je via ‘contact’ bestellen 

Wij houden een psalmwake elke vierde donderdag van de maand

in de Koepel van de St.Andriesabdij, Zevenkerken, Brugge

vanaf 20u30 samen met de monniken, daarna verder tot 22u

 

In Antwerpen, Arnhem en Vorselaar : zie bovenaan 

 

Lees verder:

Collin M., Comme un murmure de cithare, Introduction aux psaumes, Desclée de Brouwer 2008

De Vries Sytze, Bij gelegenheid III, Omgang met de psalmen, Meinema 2007

Frères François et Pierre-Yves, Méditation de l’Écriture, Prière des Psaumes, Bellefontaine 1975

Louf André, L’Œuvre de Dieu, un chemin de prière, Lethielleux 2005

Schuman Niek, Drama van crisis en hoop, De psalmen: gedicht, gebundeld en gebeden, Meinema 2008

Standaert Benoît, Leven met de Psalmen, Lannoo 2006

Standaert Benoît, In de school van de Psalmen, Bidden met woorden en voorbij woorden, Carmelitana 2000

Waaijman Kees, Mystiek in de Psalmen, Carmelitana 2006