Abt Poimên

Wat is een Laura?

Laura betekent in het Grieks steegje. In de vierde eeuw komt deze term voor om een groepering van kluizenaars aan te duiden. Het ‘steegje’ verbindt de cellen van de monniken die als kluizenaars in elkaars buurt leven. De ‘laura’ wijst dus op een welbepaalde monastieke leefformule. De laurieten zijn geen gemeenschapsmonniken en zijn ook geen pure kluizenaars of eremieten. Als formule houdt de Laura het midden tussen die twee uitersten.

…van Abt Poimên?

 We hebben abt Poimên gekozen als patroon. Hij is een milde heilige woestijnvader uit de vijfde eeuw en leefde in Egypte.  Zijn gestalte zien we oplichten binnen de verschillende reeksen van Vaderspreuken.  Hij was een dankbare erfgenaam van de grote stichters van het woestijnmonnikendom.  Onder de hoede van abt Poimên hopen we mild en wijs het evangelie met steeds nieuwe impulsen van menselijkheid te leren beleven in deze tijd en binnen de Kerk.

Doel?

Het doel van de Laura is de heiliging van al wie er aansluiting bij zoekt.  We zoeken het Rijk Gods en anders niet.  Het voortdurend gebed in smeken, danken en loven hoort bij de vruchten van zo’n leven.  De middelen zijn enkele beproefde instrumenten uit het monastieke atelier van alle tijden: lectio divina, psalmodie, stilte en eenzaamheid, stille meditatie, nachtwaken, vasten, het hele sacramentele leven, voorspreken, de rozenkrans, het Jezusgebed, aanbidding, vriendschap, geestelijke begeleiding, pelgrimeren,gastvrijheid….  Geen lijst is volledig en ieder gebruikt de instrumenten die bij hem of haar passen, zoals God het ook toelaat.